Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/10433 K.2012/2993

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 sayılı TCK ile olaylara uygulanması gereken 5237 sayılı Yasa hükümlerinin denetime olanak verecek şekilde olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hükümler belirlenip sonucuna göre hüküm kurulmuş olmasına,

CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama nedenlerinin gösterilmiş bulunmasına, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin subütun bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin ve CMK'nun 231. maddesinin uygulanmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmolunan adli para cezasının 647 sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince taksitlendirmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulduktan sonra anılan yasada hüküm olmadığı halde infazı kısıtlar şekilde “para cezasının ödenmesi için hükmün kesinleşmesinden itibaren 3 ay süre verilmesine” şeklinde karar verilmesi ve 5275 sayılı Yasanın 122. maddesiyle 647 sayılı Kanunun yürürlükten kaldırıldığı, 5275 sayılı Kanunda da süresinde ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığı halde para cezasının muaccel olduğu tarihten itibaren AATUHK hükümleri uyarınca faizi ile birlikte tahsiline hükmolunması,