Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/10639 K.2010/14667

I-Katılan vekilinin “dolandırıcılık” suçundan kurulan beraati hükmüne yönelik temyizinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılığa teşebbüs” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu;

olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen beş yıllık asli dava zamanaşımının kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 25.05.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki “dolandırıcılığa teşebbüs” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4.maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

II- Katılan vekilinin sanığın “resmi belgede sahtecilik” suçundan beraatine dair hükme yönelik temyizine gelince:

Oluşa ve dosya içeriğine göre; dosyada mevcut 01.04.2007 ve 13.09.2007 tarihli bilirkişi raporları ile üzerindeki yazı ve imzanın katılanın eli ürünü olmadığı anlaşılan suça konu bonoyu Adana 7. İcra Müdürlüğü’nün 2003/9364 esas sayılı dosyası ile katılan aleyhine icra takibine koymak suretiyle kullanan sanığın katılan ile aralarında bir ticari ilişki ve olayda 765 sayılı TCK.nun 347/(5237 sayılı TCK 211) maddesinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığı da araştırıldıktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun tayini yerine yazılı şekilde beraatine hükmolunması,