Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/11265 K.2011/71

2-5237 sayılı TCY.nın 158/1-d, 52.mad.uyarınca 1 yıl hapis ve 3.000 YTL.apc.

I-Dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Suçun işleniş şekli,sanığın kastı ve amacı gerekçe gösterilerek adli para cezası alt sınırdan ayrılarak tayin olunduğu halde hapis cezasının alt sınırdan hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, tahliye edilmediğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Emniyeti suistimal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığa yüklenen ve takibi şikayete bağlı olan güveni kötüye kullanmak suçundan dolayı 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırılan 5237 sayılı TCK.nun 73/8.maddesinin 19.12.2006 tarihine kadar işlenen suçlar itibariyle uygulanabileceğinden suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 5237 sayılı TCK.nun 73/8.madde ve fıkrası yollaması uyarınca 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254.maddeleri gereğince uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,