Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/11638 K.2012/18837

Sanığın şikayetçiye ait kredi kartını rızası dışında ele geçirip alışveriş yapmaktan ibaret eyleminin 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 245/1. madde ve fıkrasında tanımlanan banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu lehe Yasanın belirlenmesinde 5237 sayılı TCK.nun 245/1. maddesi ile suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nun 504/3. madde ve fıkralarının karşılaştırılması yerine uygulama yeri bulunmayan 158/1-j bendi ile karşılaştırması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığında hatalı yazılan sanık adının "Seddat", suç tarihinin de 29.05.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen dolandırıcılık suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,