Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/1196 K.2011/380

Suça konu eşyanın değeri hafif kabul edilerek cezadan yapılan indirim sırasında uygulama maddesi olarak 765 sayılı TCK’nun 522 maddesine yer verilmemiş olması mahallinde hükme eklenebileceğinden bozma nedeni yapılmamış, adli sicil özetinde yer alan mahkumiyet ilamlarının suç tarihinden önce infaz edilmedikleri anlaşıldığından tebliğnamede yer verilen düşünceye iştirak olunmamıştır.

Daha önce kasıtlı bir suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti olması nedeniyle koşulları bulunmadığından, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5278 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK. nun 231/5 maddesinden yararlanamayacağı anlaşılan sanık hakkında yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.