KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2010/11977 E., 2010/11155 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Sahtecilik
- Hüküm
- TCK 204/1-3, 62/1, 53/1-2 m.uyarınca 3 yıl hapis
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Birden fazla belge düzenlenmesi nedeniyle teselsül hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini ve nüfus kaydına uygun adli sicil kaydı getirtilmeden sanık hakkında tekerrüre esas adil sicil kaydı olup olmadığının araştırılmaması isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılama sonucu toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,
01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;
5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “TCK.nun
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/11977, K. 2010/11155, 14 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama