Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/12002 K.2012/22393

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.11.2011 gün ve 2011/9-192-241 sayılı kararında açıklandığı üzere; alt sınırı beş yıldan az hapis cezasını gerektiren bir suçtan yargılanan sanığın talimatla Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesince sorgusu yapılırken savunmasını esas mahkemesi huzurunda vermek istediğine ilişkin bir talebinin olmadığı gibi duruşmadan vareste tutulmayı da talep ettiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Adli emanetteki suça konu sahte belgelerin delil olarak dosyada saklanması yerine, TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan, hüküm fıkrasının 5. bendindeki “TCK.nun 54. maddesi gereğince müsaderesine” ibaresi karardan çıkartılarak yerine, “ dosyada delil olarak saklanmasına” denilmek suretiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.