Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/12084 K.2012/22303

Karayolları Genel Müdürlüğü 1.Bölge Müdürlüğünün 17.12.2007 tarihli cevabi yazısı, sanığın vergi borcu bulunan aracına ait her iki muayeneyi de bir miktar para ile birlikte sadece ruhsatı vererek trafik takipçisine yaptırdığına ilişkin ikrarı, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığa ait aracın trafik belgesinin arka yüzündeki 15.09.2005 ve 02.11.2006 tarihlerinde yapılan araç muayene işlemlerinin sahte olduğuna ilişkin kabul ile iki muayene arasında bir yılı aşkın sürenin geçmesi,

15.09.2005 tarihinde yaptırdığı sahte muayene ile aracını bir yılı aşkın süreyle kullanan sanığın, yenilenen suç kastıyla 02.11.2006 tarihinde yeniden sahte muayene işlemi yaptırıp, yakalandığı tarihe kadar kullanmasından ibaret eylemlerinin, iki ayrı suçu oluşturacağına ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Dairemizin yerleşmiş kararlarında açıklandığı üzere, yasa metninin tekrarı gerekçe olmadığı gibi yasalarda yer alan hükümler uygulanırken gösterilen gerekçelerde çelişkiye ve zafiyete düşülmemesi gerekir. Sanığın dosyaya yansıyan olumlu davranışları lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek TCK.nun 62. maddesi ile cezasından indirim yapıldığı halde, sabıkasız olan ve dosyaya yansıtılan hiçbir olumsuzluğu bulunmayan sanığın, suç işlemeye eğilimli olduğuna ilişkin deliller gösterilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle TCK.nun 51. maddesi ile ne gibi somut zararın oluştuğu kararda tartışılıp gösterilmeden zararın giderilmediği gerekçesiyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanmaması suretiyle takdirde çelişkiye düşülmesi,