Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/12245 K.2011/5605

Sahte trafik tescil belgesini kullanmak ve hırsızlık malını bilerek kullanmak suçlarından sanık ...’in 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 350/3, 81/1-3, 512/1, 522/1,81/1-3 maddeleri gereğince 1 yıl 2 gün hapis, 5 ay 2 gün hapis e 605.00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Gaziantep 7. asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2009 tarihli ve 2004/2157 esas, 2009/147 sayılı kararına karşı sanık vekili Avukat ...ün 26.03.2010 tarihli dilekçesi ile yaptığı temyiz ve eski hale getirme talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 29.03.2010 tarihli ve 2004/2157 esas, 2009/147 sayılı ek kararına karşı adı geçen sanık vekilinin itirazın reddine dair Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2010 tarihli ve 2010/427 değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre;

Sanık hakkında verilen 19.02.2009 tarihli karar karşı başvurulabilecek kanun yolunun temyiz, merciin Yargıtay olduğuna karar verilmesi gerekirken, Yargıtay yolu denilmek suretiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 04.11.2009 tarihli ve 2009/23003-17837 sayılı ilamında da açıklandı üzere sanığın yanıltıldığı, söz konusu kararda kanun yolunun başvuru şekli ve kanun yoluna başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceği gösterilmediği gibi, kanun yolu, süresi, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin açıkça gösterildiği meşruhatlı davetiye de gönderilmediği, anlaşıldığından,

temyiz ve eski hale getirme talebinin kabulü yerine reddine ilişkin ek karara karşı itirazın kabulü gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 19.07.2010 gün ve 2010/9028/47746 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.

Başsavcılığının 11.08.2010 gün ve KYB.2010-183316 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

Kanun yararına bozma, hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesine olanak sağlayan olağanüstü yasa yoludur.

Maddenin amacı yasaların eşit olarak uygulanmasını ve Yargıtay denetiminden geçmeden kesinleşen kararlardaki hukuka aykırılıkların giderilmesini sağlamaktır.

Kesinleşmeyen karar veya hükümler ile yargıcın takdirine ilişkin konularda kanun yararına bozma yoluna başvurulamayacağı gibi hukuken geçersiz kararların da bu yasa yolu ile incelenmesi mümkün değildir.

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesidir.

İncelenen dosya içeriğine göre; sanığın yokluğunda verilen Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2009 gün ve 2004/2157 esas, 2009/147 sayılı kararına karşı sanık müdafi tarafından verilen 26.03.2010 tarihli dilekçe ile eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde de bulunulması üzerine aynı Mahkemece verilen vaki istemin reddine dair

29.03.2010 gün ve 2004/2157 esas, 2009/147 sayılı ek kararı ile iş bu karara yönelik itirazın reddine dair Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2010 gün ve 2010/427 değişik iş sayılı kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu, yok hükmündeki bir kararın da kanun yararına bozma yasa yolu ile incelenmesi mümkün bulunmadığından,