Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/12518 K.2010/14017

16.09.2003 tarihinde alkollü araç kullanırken yakalanan sanığın, ...’in kimlik bilgilerini içeren ancak üzerinde kendi fotoğrafı bulunan tamamen sahte oluşturulmuş sürücü belgesini ibraz ettiğinde görevli trafik polisleri tarafından sahteliğinin anlaşılmayarak alkollü araç kullanması nedeniyle hakkında ceza tutanağı düzenlenerek,

suça konu sahte sürücü belgesinin geri alınmasından sonra ...’in, kaza yapması üzerine olaya el koyan görevlilerin, ibraz edilen sürücü belgesini kontrol ederken 16.09.2003 tarihinde alkollü araç kullanmak suçundan geri alındığını tespit etmeleri üzerine sanığın kullandığı sürücü belgesinin sahte olduğunun anlaşılması ve 02.11.2004 tarihli bilirkişi raporunda “matbaa ortamında tamamen sahte olarak oluşturulan belge üzerindeki fotoğrafın orijinaline uygun bir sahte soğuk mühür ile mühürlendiğinden,

sahteciliğin ilk bakışta anlaşılamaması nedeniyle iğfal kabiliyetini haiz olduğunun” bildirilmesi karşısında topladığı delilleri duruşmada edindiği kanaate göre değerlendirip mahkümiyete yeterli gören mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki belgenin aldatma yeteneği yönünden özelliklerinin belirlenmesi gerektiği yönündeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen “sahte sürücü belgesi düzenletip kullanmak” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek ve 5278 sayılı yasayla değişik 231 maddenin uygulanmama gerekçesi de gösterilerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin,