Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/12727 K.2012/2625

Sanıkların 5237 sayılı TCK.nun 157/1, 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 1.000.- YTL adli para cezası ile cezalandırılması, 53/1-2-3. maddesinin uygulanması

1-Sanıkların dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetlerine ilişkin sanık ... müdafii ile sanık ...’ın temyizlerinin incelenmesinde; Suça konu haksız yararın pek fahiş değerde olması nedeniyle 5237 sayılı TCK uyarınca temel cezanın alt hadden uzaklaşılarak belirlenmemesi isabetsizliği sanıklara karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlendikten sonra,

CMK’nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi de gösterilerek karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suçun unsurları itibariyle oluşmadığına, takdiri indirim nedeninin uygulanması gerektiğine, sanık ...’ın sübutun bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... müdafii ile sanık ...’ın resmi belgede sahtecilik suçu ile ilgili hükme yönelik temyizlerinin incelenmesine gelince; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık ... müdafii ile sanık ...’ın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

a)Evlenme işlemi sırasında düzenlenen belgeler ve muhtarlıkta yapılan evlenme akdinin sahteliği kanıtlanıncaya kadar geçerli belgelerden sayılamayacağı ve sanıkların içeriği itibariyle sahte "evlenme işlemlerine mahsus sağlık raporu" alıp evlenme akdini düzenlettirdiklerinin anlaşılmasına göre, suçun teselsül ettiği sanıkların eylemlerinin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nun 342/1, 80. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesinde yazılı suçu oluşturacağı gözetilerek,

5237 sayılı TCK’nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri somut olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılma yapılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,