KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2010/12787 E., 2012/22326 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- TCK'nun 204/1, 211, 62, 50/1-a, 52 maddelerine göre 6000 YTL adli para cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- Dosya içerisinde fotokopisi bulunan suça konu bonoda TTK.nun 688. maddesinde öngörülen ve bulunması zorunlu unsurlardan olan “keşide tarihinin” olmaması nedeniyle özel belge niteliğinde olup sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 207. maddesi kapsamında özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,
2-Sanığın, katılandan alacaklı olduğuna dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden "alacağını ispat etmek ve gerçek bir durumu belgelemek için sahte senet düzenlediğinden" bahisle yazılı şekilde TCK.nun 211. maddesinin uygulanması,
3-Sanığın geçmişe ilişkin hükümlülüğü bulunmaması ve müştekinin olay sebebiyle sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi; sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık nedeniyle para cezasına çevrilmesi karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.06.2008 gün 2008/7-133-2008/162 sayılı kararında açıklandığı üzere, koşullu bir düşme nedeni oluşturan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesenin objektif koşulların varlığı halinde, CMK.nun 231/7. maddesi uyarınca diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce ve re'sen mahkemece değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden; yetersiz gerekçeyle denetime imkan vermeyecek şekilde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına takdiren yer olmadığına” karar verilmesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/12787, K. 2012/22326, 25 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama