Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/13196 K.2012/2567

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığın adli sicil kaydındaki hükümlülüklerinden birinin İİK.nun 337. maddesi uyarınca verilmiş 10 gün hapis cezası olup, ertelemeye engel olmadığı gibi silinme koşullarının da gerçekleştiği, diğer 7 tanesinin ise, 3167 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca verilmiş para cezalarından ibaret olup, ertelemeye engel olmadığı gibi hükümden sonra 20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” un yürürlükten kaldırılıp, çek defterini geri vermeme eyleminin suç olmaktan çıkarılmış olması nedeniyle,

ertelemeye engel hükümlülük kaydı bulunmayan, dosyaya hiçbir olumsuzluğu yansımayan, iyi hali nedeniyle cezasından indirim yapılan sanık hakkında, “sanığın işlediği suçların niteliği ve yüz kızartıcı oluşu ile sabıkalı kişiliğinin" nazara alındığından bahisle yasal olmayan gerekçelerle "cezasının ertelenmesine veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına" karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.02.2012 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin 2010/13196 Esas., 2012/2567 Karar sayılı ilamında muhalefet konusu olay sanığın adli sicil kaydının bir kısmı silinme koşulları oluşmuş bir kısmının ise 20.12.2009 tarihinde sonradan suç olmaktan çıkarılmış mahkumiyetlere ilişkin olması ve kanun dışında kötü hali tespit edilmeyen sanık hakkında CMK. nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilemeyeceğine ilişkindir.

Bilindiği üzere CMK. nun 231. maddesinde düzenlenen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” için dört koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir. Bunlar;

1-Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası olması,

2-Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması,

3-Suçun mağdurunun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hali getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi,

4-Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanate varılması gerekmektedir.

Yukarıda belirtilen şartlardan ilk üçü objektif şart sonuncusu ise subjektif bir değerlendirmedir.

İncelenen dosya içeriğine göre mahkemenin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı vermemesine ilişkin gerekçesi “ sanığın işlediği suçların niteliği, sabıkalı kişiliği ve birdaha suç işlemeyeceği konusunda vicdani kanaate varılamamasıdır.

Ceza Genel Kurulunun 3.2.2009 gün ve 250/13 sayılı kararında belirtildiği üzere, 765 sayılı Yasa döneminde işlenip, ertelenmiş ve vaki olmamış sayılmasına karar verilen mahkumiyetler ile adli sicilden silinme koşulları oluşmuş olan mahkumiyetler, adli sicilden silinmiş olup olmadığına bakılmaksızın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yasal engel oluşturmayacaktır. Ancak yasal engel oluşturmayan bu mahkumiyetlerin yargılama mercilerince, subjektif koşulun saptanması sırasında suç işleme eğiliminin belirlenmesi açısından değerlendirmeye esas alınmasına da bir engel bulunmamaktadır.

Mahkemecede sanığın Adli sicil kaydı incelenmiş, İcra İflas Kanunu(İ.İ.K.)nun 337 ve 3167 sayılı Kanunun 13/1. maddesine muhalefet suçlarından verilen mahkumiyetlerin sonradan silinme koşulları gerçekleşmiş veya suç olmaktan çıkarılmış suçlar olduğu tespit edilmiştir.

Hernekadar mahkemenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmama gerekçesinde kullandığı (sanığın kişiliği yerine) sabıkalı kişiliği gibi ifadeler yerinde değilse de sonradan silinme koşulları gerçekleşmiş ve/veya suç olmaktan çıkarılmış olsa bile hakimin adli sicil kaydından sanığın suç işlemeyi alışkanlık haline getirdiğini görerek bir daha suç işlemeyeceği kanaatine varamamasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Hakimin takdirine giren olumsuz subjektif koşulların gerçekleştiği anlaşıldığından, salt kanuni ifadelerin yerinde ve tam olarak kullanılmamış olması gerekçesiyle kararın bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmamaktayım.