Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/13771 K.2010/11444

Sanık ...’in yokluğunda verilen Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2003 gün ve Esas, Karar sayılı mahkumiyet kararı ile aynı mahkemenin dosya üzerinde yaptığı inceleme sonunda verdiği 23.12.2005 günlü uyarlama ek kararının kesinleşme şerhlerinde, kararların sanığa 09.07.2003 ve 02.01.2006 tarihlerinde tebliğ edildiğinin belirtilmiş olmasına rağmen, tebligat belgelerinin dosya içersinde bulunmadığı gibi bir kısmı infaz edildiği anlaşılan hüküm için düzenlenen müddetname ile Aksaray 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2007 tarih ve 2007/114 müt.sayılı içtima kararının dahi tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında.

17.04.2003 tarih ve Esas, 6 Karar sayılı ilamın kesinleşmediği, buna göre 23.12.2005 tarihli uyarlama ek kararının hukuken yok hükmünde olduğu ve sanığın 31.05.2007 havale tarihli dilekçesindeki kararı beş gün önce öğrendiğine ilişkin beyanına göre temyizin süresinde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede gereği görüşüldü;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, kesici son işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 17.04.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan,