Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/13812 K.2010/14061

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.02.2006 gün ve 11/12 sayılı kararında açıklandığı gibi, kararın kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olduğu kabul olunan 5237 sayılı yasaya göre yeniden kurulan mahkumiyet hükmünün gerekçesinde.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 ve 5271 Sayılı CMK. nun 230 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması, Ceza Muhakemesi Kanununa göre hüküm fıkrasında bulunması zorunlu unsurları taşıması,

suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, nitelendirilmesi, savunmada ileri sürülen hususlar ve 232/6. maddesi uyarınca yeniden hüküm kurulması, yeni hükmün kesinleşmesi üzerine önceki kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki hükümdeki yargılama giderlerinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan geçerliliği sona eren önceki karara atıf yapılmasıyla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak uygulama maddesi de gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,