Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/14169 K.2011/304

Sanığın suça konu çeklerden T.İş Bankası’na ait 10.03.1999 tarih ve 695 TL bedelli keşidecisi ... olan çeki düzenleyip ciro ederek keşide tarihinden önce kırdırmak için ibraz ettiği, Şekerbank’a ait 05.03.1999 tarih ve 412 TL bedelli keşidecisi ... olan çeki de çalıştığı şirkete olan borcuna karşılık vermesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinde farklı kişiler adına düzenlenen çeklerin değişik kişilere farklı tarihlerde verilmesi ve mağdurların aynı kişi olmaması nedeniyle aynı suç işleme kararından söz edilemeyeceği cihetle ayrı ayrı suçların oluştuğunu kabul eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı bir sebep bulunmadığı ile azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suçun unsurları itibariyle oluşmadığına,