Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/14271 K.2011/1608

2-765 sayılı TCY 482/2, mad göre 3 ay hp ve 450 YTL apc

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 10.03.2009 gün ve 2009/2-43-2009-56 sayılı kararı ile 19.09.2006 gün ve 197/192 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; sanıklar ... ile ... haklarında tehdit suçundan doğrudan hükmolunan (450.00TL) adli para cezasının, suç vasfına yönelik temyiz itirazı yoksa, hükümde açık hukuka aykırılıkların bulunması, kesin nitelikteki bir hükme temyiz edilebilirlik vasfı kazandırmayacağından ve karar tarihindeki yasal düzenlemeye göre doğrudan hükmolunan adli para cezasının, miktar ve nevi itibariyle 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 21.07.2004 gün ve 5219 sayılı Kanunla değişik 1412 sayılı CMUK nun 305/1 maddesi uyarınca kesin olduğu gözetilerek, katılanın temyiz isteminin, aynı yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılanın, sanık ... hakkındaki “hakaret” suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’na yüklenen hakaret suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun somut olaya ilişkin ilgili tüm hükümleri 5252 sayılı yasanın 9. maddesi hükmü uyarınca ayrı ayrı uygulanmış ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması neticesinde lehe yasa belirlenmiş , incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılanın bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle anılan hükümlerin ONANMASINA,

3-Katılanın sanık ...’ya yüklenen “ihkakı hak, bedelsiz kalan senedi tahsile koymak ve hakaret” sanık ...’nun ise “bedelsiz kalan senedi tahsile koymak” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımlarının, kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 26.10.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,