Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/14403 K.2010/12213

I-Sanık ...’un mahkumiyetine ilişkin 30.10.2003 gün ve 2002/397 E, 2003/986 Karar sayılı ilk hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği diğer sanık ... tarafından bu hükmün temyizi üzerine Yargıtay C.Başsavcılığının 5320 sayılı Yasanın 8/2.maddesi gereğince yeniden değerlendirilmek üzere iadesi kararının sanık ... ile ilgili olduğu ve hükümlü ... yönünden farklı bir yargılama usulü olan uyarlama yargılamasının yapılması gerektiği gibi Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün 125-186 sayılı kararında da açıklandığı üzere ikisinin bir arada yargılanamayacağı da gözetilmeden,

iadeden sonra hükümlü ... yönünden de karar iade edilmiş gibi yargılamaya devam olunarak yeniden sanık olarak mahkumiyet hükmü kurulması, hukuki kıymetten yoksun ve yok hükmünde olup, kararın temyiz olanağı bulunmadığından hükümlü ... müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarına gelince

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.03.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,