Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/14449 K.2010/14659

Toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

1-Erteli mahkumiyeti hürriyeti bağlayıcı ceza olan sanık hakkında adli para cezası tayin olunduğu ve bu halde 765 sayılı TCK.nun 95. maddesindeki koşulların gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suç tarihinin 23.12.2003 olduğu gözetilip hükmedilen hapis cezasının 647 sayılı TCK.nun 4.. maddesi uyarınca günlüğü 9.00 TL yerine 11.00 TL’den çevrilmek suretiyle fazla cezaya hükmolunması,