Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/15351 K.2010/13718

Dolandırıcılık suçundan: 5237 SY 158/1-j, 52/1, 62/1 maddeleri gereğince; 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000.00. YTL adli para cezası ve suça konu belgelerin delil olarak dosyada saklanmasına.

Sanığın birden çok, resmi ve özel belgeyi sahte olarak düzenleyip aynı anda kullandığı sahtecilik eyleminde 5237 sayılı TCK.nun 43/1. maddesinde, olayda uygulanması gereken 765 sayılı Yasanın 80. maddesinden farklı olarak “değişik zamanlarda” denilmesi karşısında zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığından mahkemenin 5237 sayılı TCK hükümlerinin lehe olduğu kabulü sonucu itibari ile doğru bulunduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamış,

5237 Sayılı TCK.nun 61/1-e. maddesi uyarınca dolandırıcılık suçunda elde edilen haksız menfaatin miktarı gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dolandırıcılık suçu yönünden hüküm fıkrasında ayrıca gösterilmeyen hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tarihinden önce kasıtlı suçtan dolayı kesinleşmiş mahkumiyet hükmünün bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçların sübutu kabul, oluş, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı indirici sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık lehine olduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde ve verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,