Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/15494 K.2013/103

Suça konu sürücü belgesinin sahteliği hususunda düzenlenen ekspertiz raporunda; hakiki örnekleri ile karşılıklı olarak incelendiği, aralarında matbu basım ve fotoğraf üzerinde basılı bulunan soğuk mühür izi özellikleri yönlerinden farklılıklar bulunduğu belirlenmekle, tetkik konusu sürücü belgesinin tamamen sahte olarak hazırlanıp düzenlenmiş olduğunun tespit edildiği, inceleme konusu sürücü belgesinin, orijinallerinin içerdiği tüm genel şekil şartlarını taşıdığı ve bu itibarla sahteliği ilk nazarda ve kolaylıkla fark edilemeyecek nitelikte olduğu cihetle, aldatma kabiliyetinin bulunduğu hususlarının belirtildiği,

mahkemece gerekçeli kararda, ekspertiz raporu, sanığın savunması ve olayın gelişimi değerlendirilerek, dosya içeriğine uygun şekilde, resmi belgede sahtecilik suçunun işlendiğinin kabul edildiği görülmekle tebliğnamede yazılı bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, anılan fıkrada sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,