Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/15640 K.2012/3968

Sanıklar ..., ... ve ...: Beraatlerine Diğer sanıkların mahkumiyetlerine

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ....müdafiinin 30.01.2008 havale tarihli temyiz dilekçesinin kapsamına göre, ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik bir temyiz isteminde bulunmadığı, sadece mahkum olan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminde bulunduğunun kabulü ve sınırlı olarak yapılan incelemede;

I- Sanıklar ...... hakkında verilen tefrik kararına, sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıklar ..... hakkında verilen "tefrik" kararının 5271 sayılı CMK'nun 223. maddesinde sayılan davayı sonuçlandırıcı hüküm niteliğindeki kararlardan olmayıp temyiz yeteneğinin bulunmaması ve sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat kararlarına karşı müdafilerinin temyiz taleplerinin beraat gerekçesine yönelik olmaması nedeniyle temyizlerinde hukuki yarar bulunmadığı anlaşıldığından vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanıklar ..., , ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "şahadetnamede sahtecilik" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun son olarak işlendiği 05.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,