KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2010/15925 E., 2011/716 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2011
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemi
- Hüküm
- 6.620-şer YTL maddi ve 1.000-er YTL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacılara ödenmesi, 1.100 YTL ve 1.588 YTL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davcacılara verilmesi, red edilen maddi tazminat yönünden 1.100 YTL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya ödenmesine ilişkin
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Her bir davacı lehine hükmolunan toplam tazminat miktarı HUMK.nun 427. maddesindeki temyiz kesinlik sınırının üzerinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki red isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve taktirine incelenen dosya içeriğine göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2-63 sayılı kararında açıklandığı üzere:koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarında, ancak, davanın tamamen reddi halinde davalı ... lehine vekalet ücretine hükmolunacağı gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Her bir davacı taraf lehine hükmolunacak avukatlık ücretinin, kabulüne karar verilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının toplamı üzerinden belirleneceği gözetilmeden, maddi ve manevi tazminat için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunması,
Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 Sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;hüküm fıkrasından “Davacılar vekili için manevi tazminat yönünden 1.100,00'er YTL maktu, maddi tazminat yönünden nispi vekalet ücreti tarifeye göre 1.588,00'er YTL nin davalıdan alınıp davacılara verilmesine” ve “Reddedilen maddi tazminat yönünden 207,00'şer YTL nispi vekalet ücretinin maktudan az olamayacağından,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/15925, K. 2011/716, 10 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama