Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/16189 K.2010/15079

Sanığın doğrudan gelir desteği almak amacıyla sahibi bulunduğu arazi miktarından daha fazla arazi beyan ederek haksız menfaat sağladığının iddia olunması karşısında; eylemin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 504/7 ve sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 158/1-e maddelerinde öngörülen kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirilmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, Ağır Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararı kabul edilerek yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Yasanın 9.madde hükümleri karşısında, sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,