Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/16218 K.2011/1068

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 11.maddesi uyarınca vekille takip edilen davalarda, tebligatın vekile yapılması zorunlu olup, hükümlünün yokluğunda verilen 06.03.2007 günlü gerekçeli kararın vekaletnameli müdafii bulunan hükümlüye 01.03.2008 tarihinde Tebligat Kanunun 35.maddesine göre usulsüz olarak tebliğ edildiği, kararın hükümlünün vekaletnameli müdafiine tebliğ edilmediği, öğrenme üzerine müdafiince 10.09.2008 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü gerektiği anlaşılmakla hukuki dayanaktan yoksun olarak verilen 19.09.2008 gün ve 2008/1358 Müt. sayılı “temyiz isteminin reddine” dair karar kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Bozmaya uyularak, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Hükümlünün mahkûmiyetine karar verilen 765 Sayılı TCK. nun 342/1. maddesinde öngörülen ceza 2 yıldan 8 yıla kadar ağır hapis cezası olup, 5237 Sayılı TCK. nun 204/1. maddesinde ise 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası şeklinde lehe düzenleme yapıldığı, 765 Sayılı TCK. nun 29. maddesinde yer alan ölçütlerin 5237 Sayılı TCK. nun 61. maddesinde bu suçla ilgili olarak değişmediği, mahkemece 765 Sayılı Yasa uygulanırken 2 yıldan 8 yıla kadar olan ceza içinden 4 yılın tercih edildiği,

5237 Sayılı Yasa ile üst sınırın aşağı çekilmesi nedeniyle yasa koyucunun lehe yaptığı düzenleme de gözetilerek temel cezanın tayinindeki ölçütlerin değişmemesi nedeniyle anılan Yasanın 204/1. maddesi uyarınca önceki cezadan daha az bir cezanın takdir ve tayin olunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde her iki Yasa uyarınca aynı miktarda temel ceza tayini,