Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/16304 K.2013/695

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinde, 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinden farklı olarak "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı, suça konu bonoların sanık tarafından aynı anda icra takibine konulduğunun anlaşılması nedeniyle; 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesi kapsamında zincirleme suç koşullarının oluşmadığı, mahkemenin takdiri uygulaması da nazara alındığında 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık lehine olduğu gözetilmeden anılan Yasanın 43. maddesindeki artırım oranının fazla olduğundan bahisle 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca ceza tayin olunması suretiyle lehe hüküm hatalı belirlenip fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemece her iki yasa uyarınca alt sınırdan ayrılarak temel cezanın aynı süre olarak belirlenmiş olması da nazara alınarak; hüküm fıkrasından 765 sayılı TCK’nun 342/1. maddesi çıkartılıp yerine "5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinin eklenmesi" suretiyle temel cezanın 4 yıl hapis olarak belirlenmesine,