Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/16461 K.2010/14630

5237 sayılı TCK.nun 155/2.madde fıkrası uyarınca alt sınırdan ceza tayin olunduğun ve anılan yasanın 168/2. madde ve fıkrasının uygulanması halinde dahi tayin olunması gereken 4 ay hapis cezasına göre uygulanan 765 sayılı TCK.nu açıkça sanık lehine olduğundan tebliğnamede bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Suç tarihinden önce kasıtlı suçtan dolayı kesinleşmiş mahkumiyet hükmünün bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluş, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı indirici ve artırıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya içeriğine göre 765 sayılı TC. Yasası hükümlerinin açıkça sanık lehine olduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine:ancak;

Yargıtay C.Savcılığı’nın iade işleminden önceki hükümdeki ağır para cezasının 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi ve 01/05/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 Sayılı yasanın 22. maddesi ile değişik 5083 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki Kanunun 2. maddesine eklenen 3. fıkrası gereğince de para cezalarında bir yeni Türk Lirasının küsurunun atılması suretiyle karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,