Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/16620 K.2010/14665

Ceza Genel Kurulunun 24.09.2002 gün ve 184/320 sayılı kararında açıklandığı üzere nisbi para cezası 765 Sayılı TCK. nun 19. maddesine göre belirlenen para cezasından az olamayacağı cihetle, hükmolunan temel adli para cezasının 765 Sayılı TCK. nun 19. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle 440 TL’den az olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde 105 TL olarak eksik para cezası tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanık hakkında, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı bir sebep bulunmadığı ile azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA,