Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/16690 K.2013/352

Suç tarihi suça konu sürücü belgesinin son olarak kullanıldığı tarih olduğu cihetle, sanığın suça konu sürücü belgesini en son yakalandığı 13.03.2007 tarihinde kullandığı ve suçun bu tarihte işlendiği anlaşılmakla, gerekçeli karar başlığına 20.10.2004 olarak yanlış yazılan suç tarihinin 13.03.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinden önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanma koşulları bulunmayan sanık hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 03.06.2008 gün ve 2008/1-89-2008/158 sayılı kararında da açıklandığı şekliyle, hükmün gerekçesinde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma,

Cumhuriyet savcısının mütalaası ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın suça konu sahte olduğu iddia olunan sürücü belgesini 13.03.2007 tarihinde yapılan kontrollere kadar kullanmış olması nedeniyle, suç tarihi olarak kabul edilmesi gereken bu tarihte yürürlükte bulunan, 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde suç tarihi itibariyle uygulanma olanağı bulunmayan 765 sayılı Yasanın 350. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

3- Hapis cezasının 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'na göre belirlenip, takdiri indirimin 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesine göre yapılarak, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar vererek 765 sayılı yasa hükümleri ile 5237 sayılı yasa hükümlerinin birlikte uygulanması suretiyle karma uygulama yapılarak 5252 sayılı Yasanın 9. maddesine muhalefet edilmesi,