Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/16853 K.2012/11037

5237 sayılı TCK'nun 158/1-f, 62/2, 52, 53. maddelerince 1 yıl 8 ay hapis cezası, güvenlik tedbiri uygulaması, 8.320 YT a.p.c.

Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

06.03.2003 günlü iddianamede 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinin uygulanması yönünde sevk maddesinin bulunmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 226. maddesine aykırı olarak ek savunma hakkı verilmeden iddianamede gösterilemeyen 765 sayılı TCK.nun 80. maddesi uygulanmış ise de, yargılamanın konusunu oluşturan iddianamede suçun konusunu oluşturan 3 adet çek nedeniyle dava açılması ile Cumhuriyet savcısının esas hakkında mütalaasında uygulama maddesinin gösterilmesi ve esas hakkındaki mütalaaya karşı sanığın talimatla 19.06.2008 tarihinde savunmasının alındığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime olanak verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.