Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/16892 K.2011/774

Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 22.01.1962 gün, 2/1 ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.12.1997 gün, 310/320 ve 05.02.2008 gün 266/13 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, ilgililerin temyiz dilekçelerinde, başvuru tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK.nun 264.maddesinin uygulanması gerektiği,

açıklanan hüküm uyarınca ilgililerin yasa yolu veya merciinde yanılgıya düşürülmeleri halinde başvuru hakları ortadan kalkmayacağı gibi karar veya hükümde yasa yolunun veya merciin yanlış olarak gösterilmesi nedeniyle de başvuru haklarının ortadan kalkmayacağı, katılanın yokluğunda verilen 29.04.2008 gün ve 2005/8 esas, 2008/260. sayılı kararda temyiz süresinin hangi tarihten itibaren başlayacağının belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232 .maddesine aykırı biçimde hüküm kurulduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek, yapılan incelemede gereği görüşüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 28.11.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin. temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,