Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/16945 K.2013/1382

1- Şirket ihtiyaçları için kullanması amacıyla katılan tarafından sanık ...'a teslim edilen suça konu çeki sanıkların birlikte gerçeğe aykırı şekilde düzenleyip icra takibine konu etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık ...'in çeki katılandan borcu karşılığında aldığını savunması, katılanın ise, çekteki keşideci sıfatıyla atılan imzanın kendisine ait olduğunu, yine miktarın da doğru olduğunu beyan etmesi,

alınan bilirkişi raporlarında, keşideci imzasının katılana, çek arkasındaki ... cirosundaki yazı ve imzaların ise sanık ...'e ait olduğunun, birinci cirodaki imzanın sanık ...'in eli ürünü olmadığının, çekte sanık ...'a ait imza ve yazının bulunmadığının belirtilmesi, birinci cironun sahte olduğuna dair bir iddianın da bulunmaması karşısında, sanıkların çek üzerinde hangi sahtecilik eylemini ne şekilde gerçekleştirdikleri somut olarak ortaya konulmadan alacaklı olmadıkları halde katılan hakkında icra takibine başvurduklarından bahisle mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Resmi belgede sahtecilik suçunun yaptırımı 765 sayılı TCK'nun 342. maddesinin 1. fıkrasında 2 yıldan 8 yıla kadar ağır hapis olarak öngörülmüş iken 5237 sayılı TCK'nun 204. maddesinin 1. fıkrasında 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası şeklinde sanıklar lehine düzenleme yapıldığı, 765 sayılı TCK'nun 29. maddesinde yer alan ölçütlerin 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesinde bu suçla ilgili olarak değişmediği, mahkemece karşılaştırma sırasında her iki yasa uygulamasında da hapis cezasının 3 yıl olarak uygulanacağı belirtilmiş ise de, 5237 sayılı Yasa ile üst sınırın aşağı çekilmesi nedeniyle yasa koyucunun lehe yaptığı düzenleme de dikkate alınarak,

temel cezanın tayinindeki ölçütlerin değişmemesi nedeniyle önceki cezadan daha az bir cezanın takdir ve tayin olunması gerektiği ve her iki yasa uygulamasında da belirlenecek temel cezanın aynı olması halinde ise, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlerinin 765 sayılı TCK'da bulunmadığı gözetilmeden, cezanın üst sınır itibariyle 5237 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,