KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2010/16952 E., 2013/3521 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Sanık ...: 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62. maddeleri gereğince 1 Yıl 8 Ay Hapis Cezası ile cezalandırılması, 53/1-a-b-c-d-e maddesinin uygulanması,
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Sanık ...: 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 62. maddeleri gereğince 1 Yıl 8 Ay Hapis Cezası ile cezalandırılması, 51. madde gereğince erteleme, 53/1-a-b-c-d-e maddesinin uygulanması
I- Sanık ... ve müdafiinin resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesinden yararlanamayacağı anlaşılan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri haricinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafilerinin sanığın kastının bulunmadığına ve sair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık ... müdafiinin resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1-5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi gereğince cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi ve koşullarının belirlenmemesi yasaya aykırı,
2
S.T.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/16952, K. 2013/3521, 4 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama