Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/17225 K.2013/1822

Yokluğunda verilen hükmün sanığa Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu gibi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK.nun 232. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanunun 34. maddesinin 2. fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, süre başlangıcı, mercii ve şekillerinin gösterilmesinin zorunlu olduğu,

yerel mahkeme kararında ise, kanun yoluna başvuru şeklinin açıkça gösterilmediği anlaşılmakla mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 27.07.2010 gün 2008/221 Esas, 2009/618 Karar sayılı ek kararı kaldırılarak, gereği görüşüldü:

1-Sanık hakkında, Ankara 26. İcra Müdürlüğünce yürütülen 2007/7703 Esas sayılı icra takibi dosyasına sanığın 04.10.2007 havale tarihli dilekçesi ile ekindeki suça konu “kira alacağının kalmadığına dair” sahte belgenin fotokopisini sunmaktan ibaret eyleminde, adı geçen İcra Müdürlüğünün 14.07.2008 günlü yazısında dosya içerisinde, sunulan belgenin fotokopisinin bulunduğu aslının ise olmadığının belirtildiği ve sanığın 19.02.2008 tarihinde savcılıkta verdiği ifadesinde belge aslının kendisinde bulunduğunu beyan etmesi karşısında;

sanık tarafından belgenin sunulduğu İcra Müdürlüğünden belge aslı görülüp şerh düşülmek suretiyle mi belgenin onaylı suretinin dosyaya konulup konulmadığı açıkça sorulup gerektiğinde adli emanetteki belge aslı duruşmaya getirtilip aldatma yeteneği tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,