Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/17352 K.2013/944

1- Alkollü olarak araç kullanmak suretiyle trafik kazasına neden olan sanık hakkında düzenlenen 29.05.2007 tarihli tutanak içeriğinden aracı kullananın sanık olduğunun kolluk görevlileri tarafından bilinmesi, trafik cezası ve sürücü belgesi geri alma tutanağının sanık hakkında düzenlenmesi karşısında; soruşturma sırasında emniyet müdürlüğünde ve Cumhuriyet savcılığında şüpheli sıfatıyla verdiği ifadelerde aracı hakkındaki karar kesinleşen diğer sanık ...'nın kullandığına yönelik beyanının kendini savunmaya ve suçtan kurtarmaya yönelik olduğu bu nedenle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak" suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığın şikayetçi ...'ya yönelik eyleminin basit yaralama olduğu ve bu suçun uzlaşma hükümlerine tabi bulunduğu, sanığın savcılıkta ve mahkemede verdiği ifadelerinde şikayetçi ile uzlaşmak istediğini beyan etmesine rağmen, 5271 sayılı CMK’nun 253. ve devamı maddeleri hükümleri uyarınca şikayetçiye uzlaşmak isteyip istemediği sorulmadan yargılamaya devamla hüküm kurulması,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.12.2006 gün ve 301/296 sayılı kararında da açıklandığı üzere; kazanılmış hakka konu olamayacağından hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına da karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Uygulamaya göre de;

4- Kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken TCK'nun 62. maddesiyle yapılan indirim sırasında hesap hatası yapılarak 3 ay 10 gün yerine sanığın 3 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilerek fazla cezaya hükmedilmesi,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda “cezaların toplanması” kuralına yer verilmediği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99. maddesi uyarınca hükmolunan her bir cezanın ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruduğu cezaların infaz aşamasında