Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/17366 K.2012/17563

Sanık ...; Görevi ihmal suçundan düşme

Cumhuriyet savcısının 30.05.2008 günlü oturumda esas hakkında görüşünü bildirmesinden sonra sanıklar müdafilerine esas hakkında savunmalarını hazırlamaları için süre verildiği, hükmün tefhim edildiği 18.09.2008 günlü oturumda hazır bulunan bir kısım sanık ve müdafilerinin savunmalarını yapmalarından sonra Cumhuriyet savcısının, daha önce bildirdiği esas hakkındaki görüşünde değişiklik olduğuna ilişkin bir itirazının bulunmaması ve “esas hakkındaki görüş”ün 5271 sayılı CMK.nun 230. maddesine uygun biçimde gerekçeli kararda gösterilmiş olması nedeniyle tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamıştır.

1-)Sanık ... müdafiinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık ... 'in “resmi belgede sahtecilik” suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmün ONANMASINA,

2-)Cumhuriyet savcısının, sanık ...'e yönelik temyizine gelince

Şişli Etfal Hastanesinde KBB uzmanı olarak görev yapan doktor sanık ...'in 23.02.1999 tarihinde, Türkiye Sağır ve Dilsizler Tesanüt Derneği aracılığı ile gelen ve iddianamede isimleri yazılı olup, işitme ve konuşma engeli bulunmayan kişileri muayene etmeden, engelli olduklarına ilişkin içerik itibariyle gerçeğe aykırı raporlar düzenlemesinden ibaret eyleminin, memurun resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturacağı gözetilmeden, görevi ihmal suçunu oluştuğunun ve bu suçun da zamanaşımına uğradığının kabulüyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'e yüklenen ''memurun resmi belgede sahteciliği'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu;

olay tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/3. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 26.04.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olmakla yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümküğn olduğundan sanık ... hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/3 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,