Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/2870 K.2012/1394

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 81. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından, sanığın işlediği suç nedeniyle yakalandığında kendisi hakkında soruşturma yapılmasını engellemek amacıyla kimliğini gerçek kişi olan Sadun Aslan olarak bildirerek bilahare kendiliğinden gerçek kimliğini açıklamaktan ibaret eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 268/1. maddesi yollamasıyla, 267/1 ve 269. maddelerindeki “iftira” suçunu oluşturduğu anlaşılmakta ise de, 765 sayılı TCK.nun 343/2. maddesi gereğince hükmolunun cezanın 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince paraya çevrilmesi nedeniyle, yapılan uygulama açıkca sanık lehine bulunduğundan, uygulamalı karşılaştırma yapılmaması sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı nedenlerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.