KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2010/3030 E., 2010/14841 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- 765 sayılı TCY.nın 504/3, 80, 522/1, 81/2, CMUK.nun 326/son mad.uyarınca 2 yıl 10 ay 10 gün hapis ve 7.329 YTLapc
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:
Dolandırıcılık suçunda haksız olarak elde olunan miktar esas alınarak hükmolunan nispi nitelikteki temel adli para cezasının 765 Sayılı TCK. nun 80. maddesi ile artırılmasının mümkün olmadığı ve sanığın tekerrüre esas alınan Bayındır Asliye Ceza Mahkemesinin 1999//66 esas-1999/260 karar sayılı ilamındaki cezanın 4 ay hapis olduğu suç tarihi itibariyle 647 sayılı yasa hükümlerine göre paraya dönüştürüldüğünde 765 sayılı TCK nun 81/3 maddesi gözetilerek adli para cezasının en fazla 1 lira arttırılabileceği gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan 765 Sayılı Yasanın 504/3. maddesi uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının anılan Yasanın 80. maddesi ile artırılmasına ilişkin bölümün çıkartılması ve devamı artırımların, yerine, “adli para cezasının aynı yasanın 522. maddesi uygulaması ile 6.283 TL ve aynı yasanın 81/2-3 maddesi uygulaması ile 6.284 TL olarak belirlenmesine” denilmek suretiyle eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/3030, K. 2010/14841, 23 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama