KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2010/3397 E., 2010/5719 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK.nun 157/1, 62. maddeleri gereğince 10 Ay Hapis ve 80.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 53/1 maddesinin uygulanması, (20 kez ayrı ayrı
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
5237 sayılı TCK.nun 63. maddesinin uygulanması
Sanık müdafiinin 07.09.2009 tarihli dilekçesiyle süresinden sonra ve esasen hükmolunan cezaların ayrı ayrı süresine göre koşulları da bulunmadığından vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE, karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1-Sanığın, mağdurlar ..., ..., ...,
, ... ve ...’a yönelik suçlarının zincirleme işlendiğinin nazara alınmaması suretiyle eksik ceza tayinleri,
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu ile Dairemizin yerleşmiş kararlarında açıklandığı üzere yasa metninin tekrarı gerekçe olmadığı gibi yasalarda yer alan hükümler uygulanırken gösterilen gerekçelerde çelişkiye, zafiyete düşülmemesi gerektiği gözetilmeden, “suçların işleniş şekli” nazara alınarak cezaları asgari hadden tayin olunan sanık hakkında, aynı gerekçe ile hapis cezalarının paraya çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Yasaya aykırı,
3-Hükümden sonra, mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,
... ve ...’nın zararlarının giderildiğine ilişkin dilekçelerin sunulması karşısında 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince, “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Ş.D.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/3397, K. 2010/5719, 5 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama