Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/372 K.2012/12142

765 sayılı TCK'nun 342/1, 80, 59. maddelerince 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası,Sanık ...; 765 sayılı TCK'nun 342/1, 80, maddelerince 3 yıl 9 ay hapis cezası,Sanık ...; 765 sayılı TCK'nun 342/1, 80, 59. maddelerince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası,Sanıklar ... ve ...; 765 sayılı TCK'nun 342/1, 80, 59. maddelerince 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası,Sanıklar ..., ..., ... ve ...; 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 62, 51. maddelerince 1 yıl 8 ay hapis cezası, tecil,

Yasal koşulları bulunmadığından sanıklar ... ve ... müdafilerinin vaki duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:

I-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Hüküm fıkrasının 6,7,8 ve 9. bentlerinde lehe yasa karşılaştırmasında 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesi yerine anılan Kanunun 201. maddesinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş, kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıkların daha önce hurdaya ayırma işlemleri yapılan düşük modelli otobüslere veya başka araçlara ait motor ve şasi numaralarını içeren ancak araçların model yıllarının daha yüksek gösterildiği ve üzerlerinde yazılı olan plakalarında başka araçlar tarafından kullanılmaya devam edildiği tespit edilen sahte trafik tescil belgelerini kullanarak,

bu belgelerde araç sahipleri görünen kişilerden aldıkları vekaletnameler ile suça konu araçların değişik noterler tarafından düzenlenen sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belge niteliğindeki araç satış sözleşmeleri ile satışını yapıp yeniden farklı model ve plakalar ile trafik kayıt işlemlerini yaptırmaktan ibaret ve oluşa uygun biçimde sübutu kabul olunan eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 342/2, 80 (5237 sayılı TCK.nun 204/1-3, 43.) maddelerine uygun bulunan zincirleme biçimde “sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturacağı, sanıklar ..., ..., ...,

... ve...'un birden fazla aracın satışı ve devri ile ilgili eylemlerinin suça konu her araç açısından ayrı ayrı “sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturacağı ve trafiğe kayıt edilen her bir araç için ayrı ayrı 765 sayılı TCK'nun 342/2,80 ( 5237 sayılı TCK 204/1-3, 43/1.) maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıkların eylemlerinin 765 sayılı TCK'nun 342/1 ve 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddelerinde düzenlenen “ memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği” suçunu oluşturduğunun, sanıklar ..., ..., ...,

... ve...'un eylemlerinin ise teselsül eden tek bir resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağının ve hükmedilen temel cezalarda da 765 sayılı TCK'nun 80. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin kabulü ile yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında gerçekte almaları gereken ceza miktarları itibari ile hükmedilen netice ceza miktarlarının sonuç itibariyle daha lehe olması nedeniyle ,

karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasının değerlendirilmesi gerektiğine ve lehe yasa tespitinin hatalı yapıldığına ilişen bu sanıklar yönünden tebliğnamedeki 2 ve 3 nolu bozma düşüncelerine iştirak olunmamıştır.

Sanıklar hakkında, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre, yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ..., ..., müdafiilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1-Sanık ...'ın sorgusunun yapıldığı duruşma tutanağının aslı ya da onaylı suretinin dosyada bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 219/1. maddesine aykırı davranılması, Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Sanıklar ..., ... ve ... yönünden; resmi evrakta sahtecilik suçu için 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesinde 2 yıldan 8 yıla kadar hapis cezası öngörülmüşken, 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesinde 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası şeklinde sanıklar lehine düzenleme yapıldığı, 765 sayılı TCK'nun 29. maddesinde yer alan ölçütlerin 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesinde bu suçla ilgili olarak değişmediği,

mahkemece 765 sayılı Yasa uygulanırken 2 yıldan 8 yıla kadar olan alt ve üst sınır ceza içinden sanık ... için 5 yılın, sanıklar ... ve ... için ise 3 yılın tercih edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesindeki suç için öngörülen cezanın üst sınırının aşağı çekilmesi nedeniyle yasa koyucunun yaptığı düzenleme gözetilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasaya göre daha az ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,