Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/378 K.2010/1346

Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 22.01.1962 gün, 2/1 ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.12.1997 gün, 310/320 ve 05.02.2008 gün 266/13 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, ilgililerin temyiz dilekçelerinde, başvuru tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK.nun 264. maddesinin uygulanması gerektiği ve temyiz dilekçesinde hakim havalesi yoksa da, süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığı anlaşıldığından, O Yer C. Savcısının süresinde ve geçerli bir başvurusunun olduğu kabul edilmekle tebliğnamedeki ret isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

I-Sanıklar ..., ... ve ...’in beraatlerine dair hükme yönelik O Yer C. Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen suçun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıkların lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 08.11.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1 yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı yasanın 102/4.maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,