Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/3923 K.2010/5610

Resmi Belgede Sahtecilik suçundan hükümlüler ... ve İsmail Gezer’in yapılan yargılamaları sonunda: Mahkümiyetine dair İstanbul 3.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.10.2001 gün ve 1996/58 Esas, 2001/313 Karar sayılı kesinleşmiş hükmün,

5327 Sayılı Yasanın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesini müteakip yeniden değerlendirilmesi sonucu aynı mahkemece duruşma yapılmaksızın dosya üzerinde verilen 15.06.2005 gün ve aynı sayılı ek kararın temyiz edilmesi üzerine istemin itiraz olarak kabulü ile itirazın reddine dair İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.11.2005 gün ve 2005/674 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 24.05.2008 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle,

lehe yasanın belirlenmesi hususunda verilen ek karar temyiz yasa yoluna tabi olduğundan itirazın reddine ilişkin 10.11.2005 günlü red kararı kaldırılarak dosya incelenip gereği görüşüldü;

5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca eylemin, tartışmasız olarak suç olmaktan çıkarılması, ceza sorumluluğunun kaldırılması veya belirlenen cezanın bir değerlendirme ve takdir gerektirmemesi gibi hallerde dosya üzerinde karar verilmesi gerektiğinden 5252 Sayılı Yasanın 9. maddesi 1.fıkrası uyarınca usulüne uygun şekilde duruşma açılıp anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca da hükümlülerin 765 Sayılı TCK.nun 342/2 ve 59/2 maddeleri gereğince cezalandırılmasına ilişkin kesinleşmiş mahkumiyet hükmü ile sonradan 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Yasanın temel cezanın tayini

ile bireyselleştirilmesine ilişkin tüm hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hükmün belirlenip sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nun lehe olması halinde önceki hükmün ortadan kalkması nedeniyle infaza olanak verecek şekilde CMK.nun 230 ve devamı maddelerine göre yeni bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın takdir hakkı da kullanılmak suretiyle CMK.nun 230, 232.maddeleri de gözetilmeden yazılı şekilde dosya üzerinde karar verilmesi,