Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/4123 K.2010/12010

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK. nun 232/6 maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup; verilen hükümde “Yasa yolu süresinin başlangıcı” gösterilmemesi nedeniyle temyiz süresinin işlediğinden söz edilemeyeceği cihetle, sanığın temyizinin süresinde yapıldığının kabulü gerektiği anlaşılmakla, mahkemenin 12.11.2009 gün ve 2009/66 Esas,2009/249 sayılı temyizin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın “dolandırıcılık” ve “Resmi belgede sahtecilik” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı veya azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi