Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/4282 K.2010/9291

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 28.12.2004 gün ve 2004/173–228 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıkların bankanın maddi varlıklarından olan sahte çekleri kullanarak dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia olunması karşısında; eylemlerinin, banka aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında;

sanıklara yüklenen banka aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlemler olan sanıkların sorgularının yapıldığı 17.09.2002 ve 10.11.2002 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak bu konuda karar verilmesi mümkün bulunduğundan,