Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/4973 K.2010/7071

1) Dolandırıcılık suçunda unsur olan aldatıcı hareketlerin gerçek kişiye yönelmesi ve gerçek kişinin hataya düşürülerek kendi veya bir başkasının mal varlığı aleyhine, sanık veya bir başkasının lehine bir işlemde bulunmaya yöneltilmesi ve bu işlem sonucunda sanığın kendine veya başkalarının yararına haksız bir menfaat sağlanması gerekir. Somut olayda ise.

Sanığın, katılanın işyerinde çalışırken ele geçirdiği katılana ait internet bankacılığı şifresini kullanarak banka hesaplarına internet vasıtası ile girip kendi hesaplarına para aktararak menfaat elde etmekten ibaret eylemlerinin,

suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nın 525/b-2 madde ve bendinde yazılı bilişim sistemini kullanarak yarar sağlama ve ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.11.2009 gün ve 2009/193 esas,2009/268 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere 1.6.2005 tarihinden itibaren yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK.nun 142/2-e madde ve bendinde düzenlenen "bilişim yoluyla hırsızlık" suçunu oluşturacağı gözetilerek 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca 765 sayıl TCK.nun ve 5237 sayılı Kanunun tüm hükümleri gerekçe bölümünde olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların

birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde lehe olduğu kabul edilen dolandırıcılık suçundan (765 sayılı TCK.nun 504/3 ve 80.maddeleri gereğince) mahkumiyetine karar verilmesi ,yasaya aykırı,

2) Hükümden sonra, 8.2.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesiyle değişik CMK.nun 231 ve TCK.nun 7/2. maddeleri uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,