KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2010/5394 E., 2012/19553 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında düzenlenen 09.02.2007 tarih, 2006/6091 soruşturma numaralı iddianamenin mahkemece 16.02.2007 tarihli iddianamenin değerlendirmesi ile iadesi sonrasında, 21.03.2007 tarih ve 2007/1207 esas sayılı iddianame ile “dolandırıcılık” suçundan açılan dava hakkında mahkemesince her zaman karar verilmesi olanaklı görülmüştür.
Hükmolunan ceza miktarı itibariyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK’nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1-Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle gerekçede çelişkiye neden olunması,
2-TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, d, e bendinde yer alan hak yoksunluklarına hükmün infazı tarihine,aynı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hak yoksunluklarının koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun CMUK' nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulamasına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine “5237 sayılı TCK'nun 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/5394, K. 2012/19553, 15 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama