Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/5469 K.2010/6870

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.02.2006 gün ve 11/12 sayılı kararında da açıklandığı üzere; karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasanın lehe olduğunun kabulü ile kesinleşmiş hükümden farklı bir hüküm kurulması halinde, infaza esas alınacak hüküm niteliğinde olan bu yeni uyarlama kararının infazda kuşkulara neden olmayacak biçimde Ceza Muhakemesi Kanununa göre hüküm fıkrasında bulunması zorunlu unsurları taşıması, gerekçesinde 5271 sayılı CMK.nun 230.maddesi uyarınca suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, nitelendirilmesi, cezanın ve/veya güvenlik önlemlerinin belirlenmesi,

önceki hükümdeki vekalet ücreti, müsadere, yargılama giderleri ve benzeri hususları aynen içermesi gerektiği gözetilmeden kesinleşmiş hükümden farklı olarak bu kurala uyulmaksızın yazılı şekilde yeni bir hüküm kurulması,

2-Bozma ilamına uyulmasına rağmen 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden, uygulamalı karşılaştırma yapılmadan,

gerekçeden yoksun olarak denetime olanak vermeyecek şekilde ve temel cezanın alt sınırdan tayin olunmasına göre hükmolunan uzun süreli hapis cezası ertelense dahi 5237 sayılı TCK. nun 53. Maddesinde düzenlenen hak yokluklarının anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca öngörülen istisnalar hariç uygulanacağı, 647 sayılı Yasanın 6 ile 765 sayılı TCK.nun 95/2. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde,

deneme süresi içerisinde suç işlenmemesi halinde “cezası tecil edilmiş olan mahkûmiyetin esasen vaki olmamış sayılması” nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun aleyhe olduğu gözetilmeden anılan yasalardaki cezaların alt ve üst sınırların karşılaştırılması ile yetinilerek, hükümlü hakkında cezası ertelendiğinden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanamayacağından bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı,

2-5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; hükümden sonra, 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin 5 ve 14. fıkraları gereğince hükümlüler hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na karar verilip verilmeyeceğinin takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,