Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/5735 K.2013/1083

TCK.nun 245/3, 43/1, 62/1, 52, 53/1. maddelerine göre 4 yıl 2 ay hapis, 1020 YTL adli para cezası, hak yoksunluğu

I- Sanık müdafiinin kredi kartının kötüye kullanılması suçu ile ilgili hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında düzenlenen yakalama tutanağına göre üzerinde yapılan aramada Mutlu Çakır adına düzenlenmiş, bir adet Şekerbank ibaresi yazılı kredi katı ile bir adet Ziraat Bankası ibaresi yazılı kredi kartlarının ele geçtiği, Ziraat Bankası AŞ 'nin 30.09.2005 tarihli cevabi yazısında kartın bankalarına ait olmayıp Cıty Bank isimli yabancı bankaya ait olduğunun bildirildiğinin anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK.nun 245. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenen “banka veya kredi kartını sahte olarak üretmek, satmak, satın almak, devretmek veya kabul etmek” suçunun, aynı maddenin 3. fıkrasında düzenlenen “sahte banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle haksız yarar sağlamak” suçundan ayrı ve bağımsız bir suç olduğu,

17.10.2005 tarih ve 2005/1813-932 sayılı iddianame ile sanık hakkında TCK.nun 245/2. maddesindeki suçtan da dava açılmasına rağmen, tek suç kabulü ile 245/3. maddeden hüküm kurulduğu sanığın bir tanesi, yabancı bankaya ait kartın manyetik şerit bilgilerinin kopyalanması suretiyle oluşturulmuş 2 adet sahte kredi kartıyla alış verişler yapmaktan ibaret eylemlerinde, ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 29.05.2001 gün ve 6-106/111 sayılı kararında açıklandığı üzere, çıkardıkları kredi kartları kopyalanarak kullanılan yabancı ve yerli bankalar bu eylemden zarar gördüklerinden suçun mağduru oldukları cihetle;

alışverişte kullanılan sahte kredi kartlarının farklı bankalara ait olduğunun tespiti halinde kartların alışverişte kullanılmaları ve TCK.nun 245. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenen “sahte kredi kartı üretmek” suçunun, 3. fıkrada düzenlenen “sahte üretilmiş kredi kartını kullanmak” suçunun unsuru ya da ağırlaştırıcı nedeni olmaması sebebiyle bağımsız suçu oluşturacağı da göz önüne alınarak,

TCK'nun 245/2 ve 245/3. maddelerinde düzenlenen sahte kredi kartı bulundurmak veya kabul etmek ve bu kartları kullanmak suçlarının kredi kartlarını çıkaran banka sayısınca, kullanılan kartların aynı bankaya ait olduğunun tespiti halinde ise kendi içerisinde teselsül eden TCK.nun 245/2, 43 ve 245/3, 43. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturacağı dikkate alınmadan ve şekerbank ibareli kredi kartının hangi bankaya ait olduğu tespit edilmeden eylemleri teselsül eden tek suç kabulü suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık müdafiinin resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelen temyizinin incelenmesine gelince:

1- Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri mahkemeye ait olduğu cihetle, emanette kayıtlı sahte nüfus cüzdanı incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, gerekçeli kararda aldatma kabiliyetine haiz olup olmadığının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanığın adli sicil kaydındaki hükmün 3167 sayılı Yasası uyarınca verilmiş cezadan ibaret olup, hükümden sonra 20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun”un yürürlükten kaldırılıp, suç olmaktan çıkarılmış olması nedeniyle, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince, “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Hükmolunan cezanın kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına bu suç bakımından hükmedilmemiş olması,