Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/6422 K.2010/5774

HÜKÜMLÜ Dolandırıcılık suçundan sanık ...’in mahkûmiyetine ilişkin Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2002 gün ve 2001/486 Esas, 2002/250 sayılı kararı ile verilen ve Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 25.04.2005 günlü 16100/3905 sayılı ilamıyla onanarak kesinleşen hükmün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra duruşmalı olarak yapılan uyarlama yargılaması sonunda: 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda lehe herhangi bir hüküm getirilmediğinden,

hükümlü hakkındaki önceki kesinleşmiş mahkûmiyet hükmünün aynen infazına dair GAZİANTEP 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.02.2007 gün ve 2006/354 Esas, 2007/108 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi re’sen istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının onama isteyen 19.07.2008 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü: Dairemizin 09.03.2009 gün ve 13012/2194 sayılı kararı ile “Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2008 gün ve 2006/354 Esas, 2007/108 sayılı yazısından da, Mahkemenin 26.02.2007 gün ve 2006/354 Esas,

2007/108 sayılı kararının hükümlü ...’e tebliğ olunduğu ve adı geçen hükümlü tarafından temyiz edildiği bildirilmiş ise de, bununla ilgili dosyada herhangi bir temyiz başvurusuna rastlanılmamış olması karşısında; öncelikle Mahkemenin 26.02.2007 gün ve 2006/354 Esas, 2007/108 sayılı kararının hükümlü ...’e usulüne uygun olarak tebliğ olunduğuna dair başkaca belge ile adı geçen hükümlünün bu hükme yönelik herhangi bir temyiz başvurusu varsa buna dair belgenin dosyaya konularak,

aksi halde anılan kararın usulünce adı geçen hükümlüye tebliği yapılıp, temyiz dilekçesinin verilmesi halinde dosyanın iadesi için” mahalline gönderilmesinden sonra anılan uyarlama kararının usulüne uygun olarak adı geçen hükümlüye tebliğ olunmuş ise de.