Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2010/6502 K.2010/10772

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 503/1, 522, 55/3, 647 sayılı Cezaların infazı Hakkında Kanun'un 4. maddeleri gereğince 900 yeni Türk lirası ve 76 yeni Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair, Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesinin 18/02/2008 tarihli ve 2007/301 esas, 2008/194 sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre;

1-Suç tarihinin 01/12/2003 olduğu somut olayda, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi 3. fıkrasında yer alan "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenlemeye ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Zaman bakımından uygulama" başlıklı 7. maddesine nazaran lehe kanunun tespit edilerek uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde,

2-01/12/2003 tarihli suç tutanağı içeriğinden sanığın 15,50 yeni Türk lirası haksız menfaat sağladığı dikkate alınmadan fazla para cezası belirlenmesinde,

3-765 sayılı Kanun'un 55/3 maddesi uyarınca indirim yapıldığında 2 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilip, 647 sayılı Kanun 4. maddeye göre sonuç cezanın 720 yeni Türk lirası adlî para cezası olması gerekirken yazılı şekilde fazla ceza tayininde,

4-Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi kapsamında hükmün açıklanıp açıklanmayacağı hususunda değerlendirme yapılmamasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 27.03.2010 gün ve 2010/3118/19129 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 14.04.2010 gün ve KYB.2010/81513 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü: